انتخابات كنوانسيون ملي

در اواخر ماه اوت ، انتخابات كنوانسيون ملي برگزار شد. محدوديت هاي بيشتر به اين معني بود كه آرا cast به 3.3 ميليون نفر در مقابل 4 ميليون در سال 1791 كاهش يافت ، در حالي كه ارعاب گسترده بود. بريسوتين هاي سابق اكنون به ژيروندين هاي معتدل به رهبري بريسوت و مونتاگناردهاي تندرو به سرپرستي ماكسيميليان روبسپير ، ژرژ دانتون و ژان پل مارات تقسيم شدند. در حالي كه وفاداري به طور مداوم تغيير مي كرد ، حدود 160 نفر از 749 نماينده ژيرونديست ، 200 مونتاگارد و 389 عضو لاپلاين بودند. پير ژوزف كامبون و لازار كارنو به رهبري برتراند بارار ، مانند گذشته اين فراكسيون مركزي به عنوان يك رأي نوسان عمل مي كرد.

سايت بازي انفجار

از 2 تا 6 سپتامبر ، يك سري قتلهاي غيرقانوني در پاريس اتفاق افتاد ، معروف به قتل عام سپتامبر. بين 1،100 تا 1،600 زنداني كه در زندانهاي پاريس نگهداري مي شدند به طور خلاصه اعدام شدند. بيش از 72٪ مجرمان عادي بودند. [94] در پاسخ به تسخير لانگوي و وردون توسط پروس ، عاملان اين حادثه عمدتاً اعضاي گارد ملي و فدراسيون هاي عازم جبهه بودند. اينكه دقيقاً چه كسي مسئول سازمان آنها است مورد مناقشه است ، اما حتي اعتدال گرايان نيز با اين قتلها ابراز همدردي مي كنند ، كه به زودي به استانها نيز سرايت كرد.
در 20 سپتامبر ، ارتش فرانسه پيروزي خيره كننده اي بر پروسي ها در والمي كسب كرد. با جسارت اين امر ، در 22 سپتامبر كنوانسيون سلطنت را از بين برد و جمهوري اول فرانسه را تأسيس كرد. همچنين تقويم جديدي معرفي شد و سال 1792 به سال اول جمهوري جديد تبديل شد. [96] چند ماه آينده با محاكمه Citoyen Louis Capet ، لوئي شانزدهم پيشين ، روبرو شد. اعضاي كنوانسيون در مورد گناه وي به طور مساوي اختلاف نظر داشتند ، اما به طور فزاينده اي تحت تأثير راديكال هاي متمركز در باشگاه هاي ژاكوبين و كمون پاريس قرار گرفتند. مانيفست برونزويك به راحتي مي توانست لويي را به عنوان تهديدي براي انقلاب به تصوير بكشد ، تأييد شد وقتي كه از نامه نگاري هاي شخصي وي ادعا مي شود كه او با تبعيديان سلطنتي سلطنتي در [ارتش براي [نياز به توضيح] توطئه دارد.