فرانك ماهان ، يكي از بازيكنان بازي اول اصلي ، پس از تعطيلات كريسمس ، در اوايل سال 1892 ، به نايسميت نزديك شد و از او پرسيد كه قصد دارد بازي جديدش را بنامد.
نايسميت پاسخ داد كه او به اين فكر نكرده است زيرا او فقط در شروع بازي متمركز شده است. ماهان پيشنهاد داد كه آن را "توپ نايسميت" بنامند ، كه در آن او خنديد و گفت كه نامي از اين دست باعث از بين رفتن هر بازي خواهد شد. ماهان سپس گفت: "چرا آن را بسكتبال نمي ناميم؟" نايسميت پاسخ داد ، "ما يك سبد و يك توپ داريم ، و به نظر من مي تواند نام خوبي براي آن باشد." [13] [14] اولين بازي رسمي در سالن ورزشي YMCA در آلباني ، نيويورك انجام شد 20 ژانويه 1892 ، با نه بازيكن. بازي با نتيجه 1–0 به پايان رسيد. شوت از 25 فوت (6.6 متر) در زميني درست به اندازه نصف زمين دادگاه امروزي استريت بال يا اتحاديه ملي بسكتبال (NBA) ساخته شده است.
در آن زمان فوتبال با 10 تيم در يك تيم بازي مي شد (كه به 11 نفر افزايش يافت). وقتي هواي زمستاني براي بازي فوتبال خيلي يخ زده بود ، تيم ها را به داخل خانه مي بردند و راحت بود كه آنها به دو نيم تقسيم مي شدند و در هر طرف 5 نفر بسكتبال بازي مي كردند. با 1897–1898 تيم هاي 5 نفره استاندارد شدند.
بسكتبال كالجهمچنين نگاه كنيد به: بسكتبال كالج
تيم بسكتبال دانشگاه كانزاس در سال 1899 ، با جيمز نايسميت در عقب ، سمت راست.طرفداران اوليه بسكتبال به YMCA در سراسر ايالات متحده اعزام شدند و به سرعت در ايالات متحده و كانادا گسترش يافت. در سال 1895 ، در چندين دبيرستان زنان كاملاً تاسيس شد. در حالي كه YMCA مسئول توسعه و گسترش بازي بود ، در عرض يك دهه اين ورزش جديد را نااميد كرد ، زيرا بازي هاي ناخوشايند و جمعيت پر سر و صدا شروع به كم كردن ماموريت اصلي YMCA كردند. با اين حال ، ساير باشگاه هاي ورزشي آماتور ، كالج ها و باشگاه هاي حرفه اي به سرعت خلا the را پر كردند. در سالهاي قبل از جنگ جهاني اول ، اتحاديه ورزشهاي آماتور و انجمن ورزشي بين دانشگاهي ايالات متحده (پيشكسوت NCAA) براي كنترل قوانين اين بازي با يكديگر رقابت كردند. اولين ليگ حرفه اي ، ليگ ملي بسكتبال ، در سال 1898 براي محافظت از بازيكنان در برابر بهره برداري و ارتقا a يك بازي خشن شكل گرفت. اين ليگ فقط پنج سال به طول انجاميد.
غواصي تجاري غيرنظامي